ماه
دوشنبه 4 آذر 1392 17:25
از پشت قاب پنجره ، هر شب نگاهم می کنی خود را چراغ روشن شام سیاهم می کنی همچون رکوع عارفان ، گاهی کمر خم می کنی گاهی خودت را قاب چتر خوابگاهم می کنی باران که می بارد وضو می گیری از چشمان ابر فردا زمین را تکّه ماه راه راهم می کنی یک آسمان سجاده شب ها زیر پاداری ولی گاهی خودت را یوسف چاه گناهم می کنی صد رشته تسبیح ستاره...