X
تبلیغات
پخش زنده جام جهانی

ستایش  چاپ

تاریخ : پنج‌شنبه 24 بهمن 1392 در ساعت 14:29

 

«ستایش»


افتاده ام چو رود، پر از شیون و سرود         

    در پیچ و تاب منقلب پهنه ی وجود


آغوش باز کرده بهاران به روی من       

       اما بدون وسعتِ پاکیزه ات چه سود؟


تا سوی تو روانه شوم از حصار خویش     

          راهی بغیر گریه برایم نمانده بود


سَمتِ غیاب سبز تو مانم چو آبشار          

       هر لحظه در قیام و همانگاه در قعود


از بس که اضطراب تو از جان من گذشت  

  دیگر نمانده از تنِ طاعت بجز سجود


ای آبیِ  وسیعِ  مه آلودِ دوردست         

   باید تو را چنان که سزا بوده ای ستود!



نظرات (2)
ببخشید میخواستم بنویسم سود.
زیبا
اما بدون وسعت پاکیزه ات چه زود؟؟؟؟
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
نام :
پست الکترونیکی :
وب / وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد